Niet van deze wereld

Het klinkt mij altijd een beetje dubbel in de oren: goede vrijdag. En wat herdenken we dan? Dat iemand zich voor een ander heeft laten aftuigen, martelen en executeren. Dus wat kan er ‘goed’ zijn aan deze vrijdag?

Herinner je je nog de rugzaktoerist? Waarschijnlijk rinkelt er ergens in je achterhoofd wel een belletje bij die naam. Ik herinner me hem als die Nederlandse man die, op vakantie in het Australische Melbourne, ingreep toen een vrouw werd belaagd. Het kwam hem duur te staan: hij werd in de worsteling die ontstond samen met een andere helper neergeschoten. Die andere helper stierf aan zijn verwondingen, de rugzaktoerist overleefde het maar net.

Een held. Zo werd onze rugzaktoerist onthaald door de Australische media. Wat is nu een held? De dikke Van Dale omschrijft een held als volgt: “iemand die uitblinkt door moed”. En moedig was hij, onze rugzaktoerist! Je moet over een reusachtige drempel om in zo’n gevaarlijke situatie een stap naar voren te doen.

Zag hij het aankomen? Nee. Toen hij ‘s ochtends opstond, had hij geen idee hoe de dag zou lopen en vooral ook hoe hij zou eindigen. Toen hij zag dat de vrouw op straat werd mishandeld moet de adrenaline door zijn lichaam hebben gejaagd. En dan handel je niet meer met overleg. Je handelt gewoon, zonder te begrijpen waar je de kracht vandaan haalt. Achteraf heeft de rugzaktoerist gezegd dat hij het allemaal zo weer zou doen. Laten we hopen dat hij in dat voornemen nooit op de proef wordt gesteld. Je weet gewoon niet wat je zult doen als zoiets gebeurt.

Jezus wist wat hem
te wachten stond.

Bij Jezus was dat heel anders. Al tijden probeerde hij zijn discipelen aan het verstand te brengen dat er wat aan zat te komen. Iets wat moeilijk was, iets waardoor ze compleet van de kaart zouden zijn en waardoor al hun hoop voor niets zou lijken. Maar ook iets wat noodzakelijk was; het moest wel gebeuren. En ook iets wat uiteindelijk op een overwinning van kolossale afmetingen zou uitdraaien.

Jezus kende als geen ander de profetische woorden van Jesaja en andere profeten. Hij wist dus ook als geen ander wat hem te wachten stond. Als je Jezus’ lijdensweg nu leest en dan nog eens de profetieën bekijkt, dan blijken de gebeurtenissen rond zijn dood griezelig nauwkeurig te zijn voorspeld. Wat moet dat als een loden last op zijn hart hebben gelegen. De weg van gehoorzaamheid gaan wil nog niet zeggen dat je van elke stap geniet.

Stel dat de rugzaktoerist het wel had zien aankomen. Stel dat hij ‘s ochtends was opgestaan en had voorzien waar hij zou lopen op het moment dat hij zou zien dat er een vrouw in elkaar werd geslagen. Stel dat hij had geweten dat de dader een pistool op zak had en er gericht op los ging schieten. Wat had de rugzaktoerist dan gedaan? We weten het niet. Misschien dat hij zich dan nog wel een keer had bedacht en opeens lijkt hij iets minder een held. Dat is niet mijn bedoeling. Maar het geeft je te denken hoe ver onze menselijke heldenmoed reikt.

Jezus wist wat er ging gebeuren. Talloze mensen zouden hun agressie botvieren op zijn lichaam. Maar erger nog, veel erger nog; als hij aan het kruis hing zou God de Vader ál Zijn boosheid over de zonde, ál Zijn heilige verontwaardiging op Jezus’ hoofd laten neerkomen. Zodat God het nooit bij ons zou hoeven doen. Jezus wist het en ondanks het verschrikkelijke lot dat hem te wachten stond bleef hij gehoorzaam, tot het einde. Dat getuigt van zoveel liefde, zoveel gehoorzaamheid en zoveel moed, dat het woord ‘held’ hier tekortschiet. Bij zo’n offer kun je bijna niets anders dan op je knieën gaan, je handen in de lucht steken en hem danken.