Discussie
Wat mij opvalt is dat discussies die op zo’n moment oplaaien altijd hetzelfde patroontje volgen. Ook hier weer. Mensen van allerlei pluimage:

• bestempelen Theo Maassen als een lafaard omdat hij om de islam heen draaide en over andere onderwerpen wél grove grappen maakte.
• vinden dat hij te ver ging met zijn grap over Volendam.
• vinden het juist een zwaktebod dat hij zich ging zitten verdedigen bij Pauw en Witteman.

Recht
Er wordt vooral over vrijheid van meningsuiting gepraat als een recht. Niemand heeft het over de verantwoordelijkheid die daar bij komt kijken. Je kunt het recht hebben om te roepen wat je wilt, maar wat heb je ermee voor? Hoe wil je die vrijheid inzetten? Juist wat je wilt, daaruit blijkt waar je op gericht bent. De meerderheid in Nederland lijkt alleen gericht op zichzelf: jezelf ontplooien, jezelf uiten, jezelf in de kijker spelen. Grappig zijn, shockeren of naar applaus vissen. Vooral niet voor een ander buigen. Vrijheid die je op die manier insteekt ligt helemaal in het straatje van wat God ‘de wereld’ noemt. Ik vond er nog een mooi (?) voorbeeld van: Pieter Klein van RTL Nieuws schreef een column met de veelzeggende titel ‘Beledigen tot je erbij neervalt‘. Als je het doorleest zie je hoe Pieter de vrijheid van meningsuiting interpreteert. Een treffende schets van hoe Nederland tegen zijn vrijheden aankijkt.

Alles is toegestaan
Waar ben je als christen op gericht? Of laat ik het zo zeggen, wat verwacht God waar je je als christen op richt? Op Hem en op het belang van de ander, boven je eigen belang. Ook als christen heb je vrijheid van meningsuiting. En met zelfontplooiing en jezelf uiten is op zichzelf ook helemaal niks mis. Maar je beantwoordt niet aan je doel als je het belang van God en je naaste daaraan ondergeschikt maakt. Je beantwoordt niet aan je doel als jouw vrijheid van meningsuiting een ongeleid projectiel is dat de een na de ander opblaast. Ik zeg niks nieuws hoor, ik papegaai hier alleen maar de bijbel na:

“U zegt: ‘Alles is toegestaan.’ Zeker, maar niet alles is goed. Alles is toegestaan, maar niet alles is opbouwend. Wees niet op uzelf gericht, maar op de ander.”
1 Korinthiërs 10:23-24

Vrijheid
Je hebt het recht om uit te kramen wat je wilt. Je hebt alle vrijheid om een ander te shockeren, beledigen of voor gek te zetten. Maar als je gericht bent op God en het belang van die ander, dan wíl je het niet.

Kritiek
Goede doelen. Wat er ook wordt georganiseerd: er zijn altijd kritische geluiden. Ik betrapte mezelf er ook even op. En natuurlijk, we kunnen eindeloos zitten redeneren waarom je niet zou doneren:

1. Er blijft altijd geld aan de strijkstok hangen.
2. Wat denk je hoeveel geld zo’n Glazen Huis kost?
3. Ik word niet goed van dat gevloek van die DJ’s.
4. Het is een hype. Ze maken er een mediaspektakel van.
5. Ik geef liever aan een christelijk doel.
6. Ik geef liever helemaal niks.
7. …

Probleem
Ik ga hier geen heel verhaal van maken, want het is eigenlijk heel simpel. Als er geld wordt ingezameld, betekent dat dat er een reëel probleem is. In dit geval gaat het om baby’s voor wie er geen fatsoenlijke medische zorg is. Voor moeders die nooit is geleerd hoe ze met een zwangerschap moeten omgaan. Dat kost mensenlevens. Van alle dingen die we in deze wereld accepteren: dit nooit!

Doneren!
Ik kan tegenover elke reden die ik noemde om niet te doneren ook een reden plaatsen om wel te doneren:

1. Dat klopt. Zo is het leven. Maar is dat een reden om dan maar helemaal niet meer te geven?
2. Elke hulpactie en elke hulporganisatie maakt kosten.
3. God kan ook met een kromme stok rechtslaan. En wie zijn wij om te zeggen hoe krom een stok is? We oordelen niet, toch?
4. Vraag jezelf eens af hoeveel er zou binnenkomen als Serious Request géén mediaspektakel was?
5. Om het even. Zolang je maar geeft.
6. Tijd voor een radicale bekering!
7. …

Ik ga gewoon heel eenvoudig Serious Request van harte bij je aanbevelen. En als je christen bent: juist jij kunt het verschil maken. Misschien niet zichtbaar voor de wereld. Maar daar gaat het ook niet om. Dus check de website van Serious Request 2012 en geef!

Vrijheid is een principe waarin je bewegingsruimte hebt. Je bent helemaal vrij in je gedachten, overtuigingen, woorden en daden.

Vrijheid impliceert dat er ook niet-vrijheid is. Als je aan de Tweede Wereldoorlog denkt, krijgt dat gelijk betekenis. De meesten van ons hebben het helemaal niet meegemaakt, maar we voelen allemaal aan wat het geweest moet zijn om gebukt te gaan onder een bezettingsmacht. Wat jij wilt doet er niet toe; je hebt gewoon te luisteren. De reactie daarop is tot op vandaag nog merkbaar: we zijn vrijheid ontzettend belangrijk gaan vinden. Niks mis mee.

Maar met vrijheid komt ook een prijs: verantwoordelijkheid. Er was een perfect recept voor vrijheid, maar we zijn het kwijtgeraakt. En steeds meer mensen laten zien dat ze ten diepste niet weten wat vrijheid inhoudt – en wat het niet inhoudt.

Vrijheid betekent steeds meer dat je doet waar je toevallig zin in hebt, ongeacht de gevolgen voor een ander. Er zijn bijna geen taboes meer. Wat dacht je van de Project X-rellen, waar pubers van 12 tot 52 als losgeslagen beesten tekeergingen in Haren? Volledig losgeslagen, bandeloze vrijheid! Moet toch kunnen? Of denk aan de zelfverrijking van bankiers, politici, topbestuurders van woningcorporaties, onderwijsinstellingen, wetenschappers? Zodra de gelegenheid zich voordoet en mensen de vrijheid krijgen, vinden ze manieren om die te misbruiken. Het heeft Europa aan de rand van de economische afgrond gebracht. Moet toch kunnen?

Dit zijn zomaar een paar voorbeelden. Het zijn stuk voor stuk ‘recipes for disaster’. Maar het recept dat verloren is gegaan en waar de wereld dringend op zit te wachten is ‘vrijheid met naastenliefde’. Het is een recept dat je steeds minder tegenkomt. Het is geschreven door niemand minder dan God.

De vrijheid die God voor ogen heeft is het kunnen leven vanuit je vrije wil. Maar nooit ten koste van andermans vrijheid! Dat is zoals God het bedoeld heeft:

Broers en zussen, jullie zijn geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om je eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde.
Galaten 5 vers 13

Wel grenzen dus, maar toch helemaal vrij. Grenzen aan je vrijheid, niet bewaakt door een ander, maar door je eigen hart! Zie je hoe bijzonder God het bedacht heeft? Het mooie is: als je je naaste liefhebt, wil je hem of haar in geen enkel opzicht schaden of tekortdoen. Wat je wilt wordt dan niet meer alleen gedreven en gevoed door je eigen verlangens en behoeften, maar ook die van je naaste. Vrijheid en naastenliefde bijten elkaar niet; ze vullen elkaar juist aan en versterken elkaar.

Zo niet in Nederland. In Nederland zie je steeds meer ‘vrijheid zonder naastenliefde’. En zo creëer je een monster. Een onverdraagzame, ontevreden mentaliteit waarin iedereen die grenzen aangeeft tot vijand wordt verklaard. Want grenzen betekenen dat het ergens ophoudt. Dat iemand jouw vrijheid afpakt. JOUW vrijheid! En dat verdragen we steeds minder. Want we moeten elkaar wel in onze waarde laten, nietwaar? Ik merk het overal. Politieagenten die worden aangevallen als ze hun werk doen. Maar ook een Jan Peter Balkenende die met zijn normen en waarden wordt weggehoond. Laten we eerlijk zijn: vrijheid heeft in Nederland een sterk voorwaardelijk karakter. De onverdraagzaamheid naar wie anders denkt druipt er vanaf. Met als meest recente voorbeeld een zekere radiopresentatrice/cabaretière die SGP-voorman Kees van der Staaij op Twitter de hel in wenste omdat hij met haar van mening verschilde over ouderschap. Kees’ gedachtengoed strookte niet met haar mening, dus hij moest maar branden in de hel. Ik vond het een schrijnend voorbeeld van ‘vrijheid zonder naastenliefde’. Een van die momenten waarop de schijnvrijheid in Nederland even haar ware gedaante laat zien.

En iets van die ijskoude, onverdraagzame mentaliteit moet zich gistermiddag in zijn meest extreme vorm meester hebben gemaakt van een stel pubers op een voetbalveld in Lelystad. Je probeert je voor te stellen wat een joch van 15, 16 jaar jong bezielt om de noppen van z’n voetbalschoen in het achterhoofd van een nietsvermoedende vrijwilliger te rammen. Ik kan er niet bij.

Mijn hart draait ervan om. Ik kan het bijna niet geloven. Ik vind het zó verdrietig, zó ontzéttend treurig. Niet alleen het kostbare verlies van een mensenleven, een vader van 41 jaar oud. Niet alleen de gruwelijke daad van een stel jongetjes die amper brommer mogen rijden. Maar misschien nog wel het meest de liefdeloosheid die erachter schuilgaat. Persoonlijke, egoïstische, onbeteugelde vrijheid om te doen wat je wilt: je agressie eruit gooien zonder een greintje bewogenheid voor de ander. Zal iemand het hart van zulke jongens ooit kunnen bereiken? Zal iemand ze ooit duidelijk kunnen maken dat Richard Nieuwenhuizen niet hun aartsvijand was, maar gewoon een vrijwilliger die het leuk vond een potje voetbal te vlaggen?

Richard Nieuwenhuizen. Gevallen op 3 december 2012. Niet voor vrijheid, maar dóór vrijheid. Ontembare, ongecontroleerde, alles verterende, niets ontziende vrijheid.

Bron: NU.nl

Vandaag was het dan zo ver: het nieuw regeerakkoord ligt op tafel. En het liegt er niet om. ‘We’ moeten nog 16 miljard euro bezuinigen. Op zich niet eens heel verrassend. Ik was wel verrast door mijn eerste reactie.

De klappen vallen de komende jaren links en rechts door de samenleving. De zorg, de woningmarkt, ontwikkelingssamenwerking, sociale zekerheid. Maar mijn aandacht ging eigenlijk alleen maar uit naar de volgende passage in een nieuwsartikel op NU.nl:

De overheid zal naast de voortzetting van de nullijn voor ambtenaren vooral enorme reorganisaties wat betreft de lagere overheden moeten slikken. Fusies moeten ertoe leiden dat er in de toekomst alleen nog overheden zijn met meer dan honderdduizend inwoners. Ook moeten de provincies Noord-Holland, Utrecht en Flevoland samen worden gevoegd.

Oeps. Slik. Nullijn? Enorme reorganisaties? Fusies? Alleen nog 100.000+ gemeenten? Daar kreeg ik toch even de bibbers van, als medewerker van een gemeente van ongeveer 37.000 inwoners. Wat betekent dit voor de gemeente waar ik werk? Wanneer gaat dit voor mij gevolgen hebben? Als ik tot nu toe iets heb gemerkt van de economische crisis is het de steeds hoger wordende accijns op de verfoeilijke tabak waar ik tot mijn grote ergernis nog steeds aan vast zit. Maar in mijn gedachten stapelden zich allerlei doemscenarios op, met maar één mogelijke uitkomst: ik vlieg eruit, het kan niet anders!

Wat een bang schaap opeens! Ik heb net een fantastisch Vrij Zijn Weekend gehad op de Betteld in Zelhem. Wat was ik druk met belijden dat ik God met mijn leven vertrouw. Nu staat er één zo’n nieuwsbericht op internet over mogelijke gevolgen voor mij persoonlijk en ik haal me de meest tragische scenarios in m’n kop.

Het ontbreekt mij aan niets. Ik heb het in alle opzichten goed, ik kom niks tekort. Met de plannen uit het nieuwe regeerakkoord is het niet onmogelijk dat dat verandert. Maar wat dan nog? Worst case scenario: stél nou dat ik word wegbezuinigd. Vliegt God er dan soms ook uit? Moet Hij ook op zoek naar een andere baan? Of blijft Hij gewoon de Koning in de hemel, zoals Hij dat al een eeuwigheid is? Ik beken het maar gewoon: deze kleingelovige ging vanmiddag wat weifelachtig op de loop voor een oorlog voor er ook maar een schot was gevallen…

Nog maar eens goed Matteüs 6:25-34 lezen, waar Jezus het precies hierover heeft:

Daarom zeg ik jullie: maak je geen zorgen over jezelf en over wat je zult eten of drinken, noch over je lichaam en over wat je zult aantrekken. Is het leven niet meer dan voedsel en het lichaam niet meer dan kleding? Kijk naar de vogels in de lucht: ze zaaien niet en oogsten niet en vullen geen voorraadschuren, het is jullie hemelse Vader die ze voedt. Zijn jullie niet meer waard dan zij? Wie van jullie kan door zich zorgen te maken ook maar één el aan zijn levensduur toevoegen? En wat maken jullie je zorgen over kleding? Kijk eens naar de lelies, kijk hoe ze groeien in het veld. Ze werken niet en weven niet. Ik zeg jullie: zelfs Salomo ging in al zijn luister niet gekleed als een van hen. Als God het groen dat vandaag nog op het veld staat en morgen in de oven gegooid wordt al met zo veel zorg kleedt, met hoeveel meer zorg zal hij jullie dan niet kleden, kleingelovigen? Vraag je dus niet bezorgd af: “Wat zullen we eten?” of: “Wat zullen we drinken?” of: “Waarmee zullen we ons kleden?” – dat zijn allemaal dingen die de heidenen najagen. Jullie hemelse Vader weet wel dat jullie dat alles nodig hebben. Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden. Maak je dus geen zorgen voor de dag van morgen, want de dag van morgen zorgt wel voor zichzelf. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen last.

Gisteren zag ik op NOS.nl een grote kop: ‘In Nederland was Friso opgegeven’. Heleen Dupuis had het over prins Johan Friso, die op 17 februari in Oostenrijk onder een lawine terechtkwam en sindsdien in coma ligt. Dupuis is ethica en Eerste Kamerlid voor de VVD.

Ze was in het radioprogramma ‘Dichtbij Nederland’ naar aanleiding van de discussie over het al dan niet vergoeden van dure medicijnen voor bijvoorbeeld de ziekte van Pompe en Fabry. In het programma zei ze onder andere het volgende over prins Johan Friso:

Het is de vraag of de prins ooit kans heeft op terugkeer in een normaal bestaan. Ik ben geen deskundige, maar heb begrepen dat die kans buitengewoon gering is. Dan is de vraag: moeten zulke behandelingen in Nederland gebeuren? Dat is dus niet zo.

Ik schrok er nogal van. Wat bedoelde ze met ‘een normaal bestaan’? Wanneer is een kans ‘buitengewoon gering’? Haar laatste uitspraak slaat alles: ‘Dat is dus niet zo.’ Kennelijk is dat ergens door iemand vastgesteld, anders zeg je zoiets niet met zoveel stelligheid. Je zult maar in coma liggen.

Waar ik bang voor ben is dat deze mentaliteit een steeds nadrukkelijker stempel op de medische wereld gaat zetten. Of iemand al dan niet behandeld wordt, zal steeds minder worden gedreven door compassie of de overtuiging dat een medemens het beschermen en verzorgen waard is. De beslissing om te behandelen wordt een rekensom. Iets als:

(gemiddelde levensverwachting * kwaliteit van leven) / financiële impact = …?

Dit scenario is dichterbij dan je misschien denkt. Heleen Dupuis deed er bij radio 5 namelijk nog een schepje bovenop:

In Nederland is men daar heel goed in. Men stelt zich steeds de vraag: hoe werkzaam is een middel, hoeveel resultaat heeft de behandeling en staat het resultaat in enige redelijke verhouding tot de kosten?

Ook gaf ze in het programma aan dat het nodig is om grenzen te trekken, omdat anders de samenleving ontwricht wordt door de hoge kosten van de gezondheidszorg.

Meer kennis leidt niet tot meer wijsheid. Sterker nog, hoe meer we weten, hoe dwazer we worden in Nederland. In de gezondheidszorg gaan we steeds meer op de kleintjes letten. Tegelijkertijd lopen er in onze samenleving mensen rond met het bespottelijke idee om de geldverslindende prestige-draak van een Olympische Spelen naar ons land te halen. Wie wil weten hoe dát onze samenleving financieel zou ontwrichten kan er hier meer over lezen.

De gezondheidszorg is een belangrijke aanwijzing voor de mentaliteit van een land. Nederland begint wat dat betreft behoorlijk ziek te worden. Oranjekoorts in z’n meest grimmige vorm. Laten we bidden voor deze natie, dat ogen en harten weer opengaan voor de medemens. En laten we dat snel doen, voordat mensenlevens als dat van prins Johan Friso in de ogen van de artsen letterlijk en figuurlijk geen stuiver meer waard zijn.

Jongeren uit allerlei kerken hebben zich een week lang voorbereid. Er is gebeden, gezongen, geluisterd en getraind. Met God als drijvende kracht achter hen trekken ze de wijken in. Veel mensen hebben het evangelie immers nog nooit gehoord. Anderen kennen het goede nieuws over Jezus alleen vaag of voor een deel. Daarom blijft het belangrijk de boodschap te blijven vertellen.

Maar het is zeker ook belangrijk dat het een gezellige tijd is. Sport en spel zijn belangrijke onderdelen van de week. Gelukkig gooit het weer geen roet in het eten: de zon krijgt deze week alle ruimte.

Op Sonrisetwente.nl, de officiële site van het project, vind je heel veel achtergrondinformatie over Sonrise. Ook staat er een overzicht van lokaties waar Sonrise in Twente wordt gehouden deze week.

Paulus weet het maar al te goed: als je er goed over nadenkt slaat het paasverhaal eigenlijk nergens op. Dat geldt wat hem betreft voor twee groepen in het bijzonder: de Joden en de Grieken.

Met de Joden bedoelt hij de Joodse leiders. Zoals Jezus hen al had gezegd: ze wisten wel welk seizoen het op de wereld was, maar niet welk seizoen in de hemel. Terwijl zij nog ritselden met hun boekrollen vol profetieën, stond de man waar het in die profetieën over ging in levenden lijve voor ze. En ze hadden het niet in de gaten! Ze hadden dus ook niet in de gaten wie ze uitleverden aan de Romeinen en dat ze daarmee hoofdrolspelers waren in de profetieën die ze zo goed kenden. Hun beloofde koning, stervend aan een kruis? Die raddraaier die meende hun te vertellen hoe het zat met het koninkrijk van God, dáár moesten ze in geloven? Een schande! Maar laten we eerlijk zijn: ook nu zie je mensen geërgerd opkijken als je vertelt dat Jezus de weg, de waarheid en het leven is. In hun beleving ontneem je hen het recht om zelf te geloven wat ze willen.

Paulus heeft het ook over de Grieken. Niet het voetvolk, maar de elite. De filosofen en wijsgeren: mensen die het kunnen weten. Voor hen was het zo klaar als een klontje. Een gekruisigde man die was opgestaan uit de dood, en daar liepen dan volksmassa’s achteraan? Er was geen enkele logica of redelijkheid in zo’n geschiedenis te ontdekken. Zoiets kon toch niet waar zijn? Wat een onzin! Maar Paulus schrijft het al: wat voor de wereld wijsheid is, is voor God dwaasheid. Met wereldse wijsheid kun je ook onmogelijk het wonder van het kruis verklaren. De Grieken zijn als de wetenschappers van deze tijd: als je het niet ‘objectief’ kunt bewijzen, dan bestaat het niet.

Maar of je je er nu aan ergert of niet… of je het nu kunt aantonen of niet… het staat vast dat God met pasen in een daverende manifestatie van scheppingskracht elke kracht en macht in hemel en op aarde voor altijd het nakijken gaf. De macht van de dood was voorgoed gebroken. God heeft daar onze goedkeuring of ons begrip helemaal niet voor nodig gehad. De mens wikt, maar God beschikt! Het is maar goed dat Hij Zijn plan niet liet afhangen van ons gevoel van goed en kwaad of ons voorstellingsvermogen.

De dood had vanaf de zondeval behoorlijk huisgehouden. Maar op de eerste paasdag ooit kreeg de dood zelf een optater waar hij nooit meer van zal herstellen. Jezus is de weg, de waarheid en het leven. Wie als zijn volgeling sterft mag in Jezus’ naam bij zijn terugkeer op aarde de levensdraad weer oppakken. Wat een troost! De begraafplaats is voor wie Jezus belijdt géén laatste rustplaats, maar een wachtkamer: aan de andere kant van de deur wacht Jezus op ons. Daarom betekent pasen werkloze uitvaartondernemers. Daarom betekent pasen bijltjesdag voor de dood. En de overwinning van de levende God!

Het evangelie een bron van ergernis? Of ontzettende onzin? Begraafplaatsen, dát zijn nu nog bronnen van ergernis. Maar als Jezus ons straks weer wakker maakt zullen we eindelijk naar begraafplaatsen kunnen kijken en schaterlachend kunnen uitbrengen: “Wat een ontzettende onzin!” En dat allemaal dankzij het onwaarschijnlijke wonder van pasen. Dus lieve broer, lieve zus: vrolijk pasen, want… de Heer is waarlijk opgestaan!

Herinner je je nog de rugzaktoerist? Waarschijnlijk rinkelt er ergens in je achterhoofd wel een belletje bij die naam. Ik herinner me hem als die Nederlandse man die, op vakantie in het Australische Melbourne, ingreep toen een vrouw werd belaagd. Het kwam hem duur te staan: hij werd in de worsteling die ontstond samen met een andere helper neergeschoten. Die andere helper stierf aan zijn verwondingen, de rugzaktoerist overleefde het maar net.

Een held. Zo werd onze rugzaktoerist onthaald door de Australische media. Wat is nu een held? De dikke Van Dale omschrijft een held als volgt: “iemand die uitblinkt door moed”. En moedig was hij, onze rugzaktoerist! Je moet over een reusachtige drempel om in zo’n gevaarlijke situatie een stap naar voren te doen.

Zag hij het aankomen? Nee. Toen hij ‘s ochtends opstond, had hij geen idee hoe de dag zou lopen en vooral ook hoe hij zou eindigen. Toen hij zag dat de vrouw op straat werd mishandeld moet de adrenaline door zijn lichaam hebben gejaagd. En dan handel je niet meer met overleg. Je handelt gewoon, zonder te begrijpen waar je de kracht vandaan haalt. Achteraf heeft de rugzaktoerist gezegd dat hij het allemaal zo weer zou doen. Laten we hopen dat hij in dat voornemen nooit op de proef wordt gesteld. Je weet gewoon niet wat je zult doen als zoiets gebeurt.

Jezus wist wat hem
te wachten stond.

Bij Jezus was dat heel anders. Al tijden probeerde hij zijn discipelen aan het verstand te brengen dat er wat aan zat te komen. Iets wat moeilijk was, iets waardoor ze compleet van de kaart zouden zijn en waardoor al hun hoop voor niets zou lijken. Maar ook iets wat noodzakelijk was; het moest wel gebeuren. En ook iets wat uiteindelijk op een overwinning van kolossale afmetingen zou uitdraaien.

Jezus kende als geen ander de profetische woorden van Jesaja en andere profeten. Hij wist dus ook als geen ander wat hem te wachten stond. Als je Jezus’ lijdensweg nu leest en dan nog eens de profetieën bekijkt, dan blijken de gebeurtenissen rond zijn dood griezelig nauwkeurig te zijn voorspeld. Wat moet dat als een loden last op zijn hart hebben gelegen. De weg van gehoorzaamheid gaan wil nog niet zeggen dat je van elke stap geniet.

Stel dat de rugzaktoerist het wel had zien aankomen. Stel dat hij ‘s ochtends was opgestaan en had voorzien waar hij zou lopen op het moment dat hij zou zien dat er een vrouw in elkaar werd geslagen. Stel dat hij had geweten dat de dader een pistool op zak had en er gericht op los ging schieten. Wat had de rugzaktoerist dan gedaan? We weten het niet. Misschien dat hij zich dan nog wel een keer had bedacht en opeens lijkt hij iets minder een held. Dat is niet mijn bedoeling. Maar het geeft je te denken hoe ver onze menselijke heldenmoed reikt.

Jezus wist wat er ging gebeuren. Talloze mensen zouden hun agressie botvieren op zijn lichaam. Maar erger nog, veel erger nog; als hij aan het kruis hing zou God de Vader ál Zijn boosheid over de zonde, ál Zijn heilige verontwaardiging op Jezus’ hoofd laten neerkomen. Zodat God het nooit bij ons zou hoeven doen. Jezus wist het en ondanks het verschrikkelijke lot dat hem te wachten stond bleef hij gehoorzaam, tot het einde. Dat getuigt van zoveel liefde, zoveel gehoorzaamheid en zoveel moed, dat het woord ‘held’ hier tekortschiet. Bij zo’n offer kun je bijna niets anders dan op je knieën gaan, je handen in de lucht steken en hem danken.

Dit gebeurde vooral door Nederlandse popmuziek. Het was grootschalige evangelisatie die via de massamedia talloze huiskamers binnenkwam. Die grootschaligheid is terug te zien in de kijkcijfers. Vorig jaar met ‘The Passion’ volgden 979.000 kijkers het evenement. Dit jaar in Rotterdam schoot het aantal kijkers omhoog naar ruim 1.700.000 kijkers. Een spectaculaire stijging die ervoor gezorgd heeft dat het evangelie nog maar eens breed onder de aandacht is gebracht.

Aan de voet van de Erasmusbrug waren tussen de 15.000 en 20.000 mensen getuige van het spektakel. Met een nieuwe cast, nieuwe muziek en -tot mijn verrassing- nagenoeg dezelfde teksten werd het verhaal opnieuw verteld. Kennelijk vonden ze dat het verhaal het best ongewijzigd kon worden verteld.

De muziek vond ik eigenlijk wel goed gekozen. Of Frans Bauer de kracht heeft om ‘Is dit nu later?’ te zingen en of het bij hem past kun je je afvragen. Wat mij betreft was dat de enige muzikale mismatch van de avond. Danny de Munk presteerde voor mij boven verwachting. Bij hem spat de theaterervaring eraf. Berget Lewis was qua stijl totaal anders dan Do, die vorig jaar de rol van Maria vertolkte. Dat is misschien maar goed ook, want anders ga je al gauw vergelijken. De songs die Berget voor haar rekening nam waren erg passend voor haar muzikale persoonlijkheid.

Tijdens het kijken vroeg ik me wel wat dingen af. Waarom het verhaal op sommige punten bijbuigen? En waarom over sommige elementen uit het verhaal een uitleg geven die je nergens in de bijbel terugvindt? Het zij zo. Laten we blij wezen dat we in Nederland de vrijheid hebben om de paasgeschiedenis op tv te brengen. ‘The Passion’ is laagdrempelig en kan mensen in contact brengen met Jezus. Daar is het de makers van deze productie ongetwijfeld om begonnen, en daar zijn ze wat mij betreft ook ruimschoots in geslaagd.

Nou, wat betreft een overzicht: ik doe een poging! Allereerst: je hebt online en offline oplossingen. Voor online heb je internettoegang nodig zodra en zolang je de bijbel raadpleegt. Heb je niet altijd toegang tot internet of wil je er niet van afhankelijk zijn, dan kun je kiezen voor offline. Via een app kun je meerdere vertalingen echt op je smartphone opslaan. Je kunt er dan altijd bij.

Online
Bijbelmobiel.nl is een online bijbelinitiatief van de IKON, met toestemming van het Nederlands Bijbelgenootschap. Je kunt hier in aangepast beeldformaat de Nieuwe Bijbel Vertaling uit 2004 lezen. Verder heb je toegang tot het dagelijkse bijbelleesrooster van het Nederlands Bijbelgenootschap.

Biblia.net is de site van het Nederlands Bijbelgenootschap waar je een groot aantal Nederlandse en buitenlandse vertalingen kunt lezen en naast elkaar kunt leggen. De mobiele versie van Biblija.net opent automatisch als je de normale site bezoekt. In de mobiele versie vindt je alleen de Nieuwe Bijbel Vertaling van 2004.

Op Voorleesbijbel.nl kun je mp3-tjes beluisteren van alle hoofdstukken uit de bijbel. De teksten zijn ingesproken door een hele waslijst aan vrijwilligers. Enkele ervan zijn bekend: zo kun je stukken beluisteren van Henk Binnendijk, Andries Knevel en Paul de Leeuw.

Offline
Bij OliveTree begin je met het aanmaken van een account. Vervolgens installeer je de OliveTree Bible Reader app en koop je de gewenste vertalingen. De King James vertaling krijg je gratis bij de app. Vervolgens kun je op elke smartphone en tablet binnen de app inloggen met je gegevens. De OliveTree app hengelt dan jouw vertalingen naar het apparaat toe. De Olive Tree Bible Reader is verkrijgbaar voor een groot aantal mobiele platforms.

YouVersion is vergelijkbaar met OliveTree. Het aanbod in Nederlandse vertalingen is wel behoorlijk beperkt: alleen de Statenvertaling en Het Boek kun je ermee lezen. Of je YouVersion bruikbaar vindt, hangt dan ook af van de vertaling die jij dagelijks gebruikt. Wel is YouVersion voor praktisch elk mobiel platform te downloaden.

Downloadbijbel.nl is een verlengstuk op Voorleesbijbel.nl. Het verschil is dat je hier mp3′tjes ook kunt downloaden en op je mobiele apparaat zetten. Vervolgens kun je ze offline beluisteren.

Via GodopjeiPod.nl kun je podcasts van ingesproken bijbelteksten downloaden. Dit werkt een beetje volgens het concept ‘tekst van de dag’. Je kunt de podcasts dan ook elke dag automatisch in een podcast programma binnenhalen, zoals iTunes, Juice of WinAmp. En natuurlijk kun je de podcast daarna offline beluisteren.

Ik heb m’n best gedaan om je een indruk te geven van wat er aan mobiele bijbels te krijgen is. Waarschijnlijk heb ik nog een paar mogelijkheden vergeten. Maar hopelijk help ik je met dit overzicht op weg als je de bijbel digitaal bij je wilt hebben. En dat je dat wil is natuurlijk alleen maar goed!